Η Βιολογία στην Τάξη

Κατηγορία: Βιολογία Γ’ Λυκείου Θετικής Κατεύθυνσης

Διδακτική πρόταση για την αξιοποίηση έργων τέχνης του Mondrian στη διδασκαλία των Μαθηματικών και της Βιολογίας με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων.

Στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται δύο εκπαιδευτικά σενάρια για τα Μαθηματικά και τη Βιολογία. Εμείς θα ασχοληθούμε με την παρουσίαση του σεναρίου που αφορά της Βιολογία. Συγκεκριμένα αφορά στη μελέτη της φυλοσύνδετης κληρονομικότητας στον άνθρωπο. Αξιοποιούνται ψηφιακά εργαλεία (λογισμικό GeoGebra, Geno Pro). Στη συγκεκριμένη πρόταση υποστηρίζεται η συνεργατική μάθηση αλλά και η σύνδεση των επιστημών με άλλες γνωστικές περιοχές όπως αυτή της Τέχνης. Έτσι, επιλέχθηκαν έργα του ζωγράφου Piet Mondrian, ως έναυσμα για την εισαγωγή και κατανόηση εννοιών της Βιολογίας.

Εισαγωγή:

Στο σημερινό σχολείο κρίνεται σαν απαραίτητη η ενεργός συμμετοχή του μαθητή στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες, η οικοδόμηση της γνώσης ενεργά από αυτόν, η ανάπτυξη δεξιοτήτων, η διαμόρφωση στάσεων και η αλλαγή συμπεριφοράς τους.

Η επιστήμη και η τέχνη μπορούν να συνυπάρχουν με φυσικό τρόπο καθώς και οι δύο αποτελούν πεδία δημιουργίας, διερεύνησης και ανάλυσης. Έτσι, οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες που προτείνονται αξιοποιούν την εικαστική τέχνη σαν εργαλείο έναυσμα για τη μελέτη των εννοιών των θετικών επιστημών. Συγκεκριμένα ο πίνακας του Piet Modrian που επιλέχθηκε είναι ο «Πίνακας ΙΙ, λάδι σε καμβά, 1921-1925, Συλλογή Max Bill, Ζυρίχη».

Πίνακας ΙΙ, λάδι σε καμβά, 1921-1925, Συλλογή Max Bill, Ζυρίχη, του Piet Mondrian

Πίνακας ΙΙ, λάδι σε καμβά, 1921-1925, Συλλογή Max Bill, Ζυρίχη, του Piet Mondrian

Επιπλέον, χρησιμοποιούνται ψηφιακά εργαλεία τα οποία προσφέρουν στους μαθητές ένα μαθησιακό περιβάλλον ευνοικό στο να δράσουν, να πειραματιστούν και να εκφραστούν, αναπτύσσοντας ατομικά και συλλογικά υποθέσεις, εικασίες, σκέψεις και ελέγχους.

Διδακτική αξιοποίηση έργων του Mondrian στη μελέτη της φυλοσύνδετης κληρονομικότητας:

Το εκπαιδευτικό σενάριο αυτό απευθύνεται σε μαθητές της Γ’ Λυκείου Θετικής Κατεύθυνσης. Αφορά την ανάλυση του κληρονομικού χαρακτηριστικού της αχρωματοψίας στο κόκκινο και το πράσινο και τον τρόπο κληρονόμησης του (φυλοσύνδετη κληρονομικότητα).

Το εκπαιδευτικό αυτό σενάριο προτείνεται να πραγματοποιηθεί στο εργαστήριο Πληροφορικής με ασύρματη διαδικτυακή υποδομή σε δύο διδακτικές ώρες και εργασία ανά δύο των μαθητών σε υπολογιστή.

Δραστηριότητα 1η – «Βλέπεις αυτό που βλέπω εγώ;»:

Αρχικά στους μαθητές προβάλλεται ένα βίντεο που αναφέρεται στη ζωή και τα σημαντικότερα έργα του Mondrian. Προβάλλεται σε διαφάνεια ο πίνακας με τον οποίο θα ασχοληθούμε που αναφέραμε και παραπάνω. Μετά την παρατήρηση του έργου οι μαθητές συζητούν τα συναισθήματα τους και παρατηρούν τα χρώματα του πίνακα. Επίσης, καλούνται οι μαθητές να προβληματιστούν σχετικά με το αν όλοι οι οργανισμοί βλέπουν τα ίδια χρώματα.

Στη συνέχεια, οι μαθητές με την εφαρμογή Seeing Color, οι μαθητές διαπιστώνουν ότι υπάρχει διαφοροποίηση στην αντίληψη των χρωμάτων ανάμεσα στα διάφορα είδη οργανισμών.

Seeing Colour

Seeing Colour

Οι μαθητές ερωτώνται αν όλοι οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα χρώματα με τον ίδιο τρόπο. Αφού διατυπώσουν τις απόψεις τους, προβάλλεται σε διαφάνεια μια εικόνα όπως τη βλέπουν οι περισσότεροι άνθρωποι και πώς τη βλέπουν ορισμένοι. Οι μαθητές από τη σύγκριση των εικόνων διαπιστώνουν ότι ορισμένοι άνθρωποι έχουν διαφορετικό τρόπο αντίληψης των χρωμάτων. Στη συνέχεια, πληροφορούνται ότι η αδυναμία αντίληψης ορισμένων χρωμάτων ονομάζεται αχρωματοψία (μερική αντίληψη κόκκινου και πράσινου) και ότι πρόκειται για χαρακτηριστικό που κληρονομείται.

Δραστηριότητα 2η – Μελέτη της φυλοσύνδετης κληρονομικότητας:

Οι μαθητές χρησιμοποιούν το λογισμικό GeoGebra και κατασκευάζουν τον πίνακα όπως θα τον έβλεπε άτομο που πάσχει από μερική αχρωματοψία σε κόκκινο και πράσινο.

Στη συνέχεια, προβάλλεται μια διαφάνεια με δοκιμασία Ishihara. Άτομα με μερική αχρωματοψία δεν μπορούν να διακρίνουν τους αριθμούς.

(α) Ο πίνακας του Mondrian, (β) όπως θα τον έβλεπε άτομο με αχρωματοψία και (γ) δοκιμασία Ishihara

(α) Ο πίνακας του Mondrian, (β) όπως θα τον έβλεπε άτομο με αχρωματοψία και (γ) δοκιμασία Ishihara

Στη συνέχεια μελετάται ο τρόπος κληρονόμησης όπου εισάγεται η έννοια των φυλοσύνδετων χρωμοσωμάτων. Αναλύεται ο τρόπος συμβολισμού τους και καταγράφονται οι διάφοροι γονότυποι. Εξετάζεται ο τρόπος μεταβίβασης και αναφέρονται παραδείγματα και άλλων φυλοσύνδετα κληρονομήσιμων ασθενειών.

Δραστηριότητα 3η – Κατασκευή γενεαλογικού δέντρου:

Οι μαθητές εξασκούνται στην κατασκευή και ερμηνεία γενεαλογικών δέντρων με τη χρήση του λογισμικού GenoPro. Το λογισμικό αυτό δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να απεικονίσει τα μέλη μιας οικογένειας, τις σχέσεις μεταξύ τους και τα άτομα που εμφανίζουν το υπ;o εξέταση χαρακτηριστικό, με τη χρήση των κατάλληλων συμβόλων.

Κατασκευή γενεαλογικού δέντρου με το σύστημα GenoPro

Κατασκευή γενεαλογικού δέντρου με το σύστημα GenoPro

Το γενεαλογικό δέντρο που κατασκευάζουν οι μαθητές αφορά άτομα που πάσχουν από μερική αχρωματοψία στο πράσινο και στο κόκκινο. Στη συνέχεια, με βάση αυτό το δέντρο επιλύονται ασκήσεις προσδιορισμού του τύπου κληρονομικότητας διαφόρων χαρακτηριστικών και υπολογισμού πιθανοτήτων εμφάνισης του χαρακτήρα σε απογόνους. Έτσι, οι μαθητές βγάζουν συμπεράσματα γύρω από τη φυλοσύνδετη κληρονομικότητα.

Καινοτομία – Προεκτάσεις:

Μέσα από τη σύνδεση της τέχνης με το επιστημονικό αντικείμενο που διδάσκεται, με την κατάλληλη διδακτική προσέγγιση, καλλιεργείται στους μαθητές η αισθητική εμπειρία παράλληλα με την καλλιέργεια επιστημονικού πνεύματος.

Μέσα από τη χρήση των εν λόγω ψηφιακών εργαλείων δυναμικού χειρισμού αντικειμένων (πχ. GeoGebra) και την διδακτική προσέγγιση που αναπτύχθηκε οι μαθητές μπορούν να αναπτύξουν δεξιότητες και να εξάγουν συμπεράσματα με επαγωγικό και παραγωγικό τρόπο. Το λογισμικό GenoPro προσφέρει ένα ιδιαίτερα έυχρηστο περιβάλλον κατασκευής γενεαλογικών δέντρων, με δυνατότητα τροποποίησης δεδομένων.

Οι παραδοσιακές διδακτικές πρακτικές αδυνατούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες του συνόλου των μαθητών. Έτσι, οι συγγραφείς προτείνουν την επέκταση της διδακτικής τους πρότασης με τη χρήση των κατάλληλων εργαλείων που να υποστηρίζουν τη διαφοροποιημένη διδασκαλία, με στόχο τη μεγιστοποίηση των μαθησιακών ευκαιριών για κάθε μαθητή. Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο μέσα από την πλατφόρμα Open eClass, προσφέρει τη δυνατότητα στον εκπαιδευτικό να δημιουργήσει ένα ελκυστικό και ευέλικτο περιβάλλον μάθησης, αλλά και οργάνωσης του μαθήματος με βάση τις αρχές της διαφοροποιημένης διδασκαλίας. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται η ενίσχυση της απόδοσης των μαθητών και η εξέλιξη τους ανάλογα με τις δυνατότητες τους.

Επίσης, με την πρόταση τους οι συγγραφείς στοχεύουν στη δραστηριοποίηση εκπαιδευτικών άλλως ειδικοτήτων όπως Εικαστικών, Χημικών και Φιλολόγων προκειμένου να αναδειχθεί η αναγκαιότητα και η παιδαγωγική αξία της διαθεματικότητας –διεπιστημονικότητας.

 

 

 

 

 

 

 

 

Το DNA είναι το γενετικό υλικό: Τα τρία ιστορικά βήματα της απόδειξης

Το DNA εντοπίστηκε στον πυρήνα των ευκαρυωτικών κυττάρων για πρώτη φορά το 1869. Ωστόσο μέχρι το 1944 δεν ήταν γνωστό ότι αποτελεί το γενετικό υλικό των οργανισμών. Θα περιγράψουμε τα τρία ιστορικά βήματα (πειράματα) με τα οποία αποδείχτηκε ότι το DNA είναι το γενετικό υλικό.

Πρώτο Βήμα: Τα πειράματα του Griffith

Το πείραμα του Griffith έγινε σε στελέχη ενός βακτηρίου, του πνευμονιόκοκκου (Diplococcus pneumoniae). Ο Griffith χρησιμοποίησε δύο διαφορετικά στελέχη που ξεχωρίζουν μορφολογικά όταν καλλιεργηθούν σε θρεπτικό υλικό, λόγω της παρουσίας ή μη ενός προστατευτικού καλύμματος. Το στέλεχος που έχει κάλυμμα (στέλεχος S) σχημάτιζε λείες αποικίες, είναι παθογόνο και σκοτώνει τα ποντίκια τα οποία μολύνει. Αντίθετα, το στέλεχος που δεν έχει κάλυμμα (στέλεχος R) σχηματίζει αδρές αποικίες και δεν είναι παθογόνο.

Έτσι, όταν ο Griffith μόλυνε με αδρά βακτήρια (R), τα ποντίκια έμεναν ζωντανά, ενώ, όταν τα μόλυνε με λεία (S), πέθαιναν από πνευμονία.

Στη συνέχεια, ο Griffith, χρησιμοποίησε υψηλή θερμοκρασία για να νεκρώσει δείγμα λείων κυττάρων με τα οποία μόλυνε ποντικούς. Οι ποντικοί παρέμεναν ζωντανοί.

Τέλος, όταν μόλυνε τα ποντίκια με ένα μείγμα από νεκρά λεία και ζωντανά αδρά βακτήρια (που κανένα από τα δύο δεν προκαλεί το θάνατο των ποντικών), τότε τα ποντίκια πέθαναν. Ο Griffith εξέτασε το αίμα των νεκρών ποντικών και διαπίστωσε ότι μέσα σε αυτό υπήρχαν ζωντανά λεία βακτήρια.

Πείραμα του Griffith

Πείραμα του Griffith

Το συμπέρασμα του Griffith ήταν ότι μερικά ζωντανά αδρά βακτήρια “μετασχηματίστηκαν” σε λεία παθογόνα μετά από κάποια αλληλεπίδρασή τους με τα νεκρά λεία βακτήρια. Δεν μπορούσε όμως να δώσει ικανοποιητική απάντηση για το πώς γίνεται αυτό.

Δεύτερο Βήμα: Πειράματα Avery, Mac-Leod και McCarty

Δεκαέξι χρόνια μετά, το 1944, οι Avery, Mac-Leod και McCarty επανέλαβαν τα πειράματα του Griffith αλλά αυτή τη φορά in vitroΔιαχώρισαν τα συστατικά των νεκρών λείων βακτηρίων σε DNA, RNA, υδατάνθρακες και πρωτεΐνες. Αναμειγνύοντας κάθε φορά τα αδρά στελέχη με κάποιο από τα συστατικά διαπίστωσαν ότι μόνο το DNA μπορούσε να προκαλέσει μετασχηματισμό των αδρών βακτηρίων σε λεία.

Πειράματα Avery, Mac-Leod και McCarty

Πειράματα Avery, Mac-Leod και McCarty

Τρίτο Βήμα: Τα πειράματα των Hershey και Chase

Οι Hershey και Chase μελέτησαν τον κύκλο ζωής του βακτηριοφάγου Τ2 και έδωσαν την οριστική επιβεβαίωση ότι το DNA είναι το γενετικό υλικό.

Βακτηριοφάγος Τ2

Βακτηριοφάγος Τ2

Ο βακτηριοφάγος Τ2, όπως όλοι οι βακτηριοφάγοι, είναι ιός που προσβάλλει βακτήρια. Έχει πολύ απλή δομή και αποτελείται από ένα πρωτεϊνικό κάλυμμα, στο εσωτερικό του οποίου υπάρχει το DNA του ιού.

Το 1952 δεν ήταν γνωστή η ακριβής δομή του DNA. Ήταν, ωστόσο, γνωστό ότι σε αυτό περιέχεται φώσφορος καθώς και ότι δεν περιλαμβάνεται θείο. Επίσης, ήταν γνωστό ότι οι πρωτεΐνες δεν περιέχουν φώσφορο αλλά περιέχουν θείο.

Έτσι, λοιπόν, στο εν λόγω πείραμα, οι Hersey και Chase έκαναν ιχνηθέτηση στους φάγους με ραδιενεργό 35S, που ενσωματώνεται στις πρωτεΐνες αλλά όχι στο DNA, και με ραδιενεργό 32P, που ενσωματώνεται μόνο στο DNA αλλά όχι στις πρωτεΐνες. Εν συνεχεία, μόλυναν βακτήρια με ραδιενεργούς φάγους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μόνο ο 32P, δηλαδή μόνο το DNA των φάγων, εισέρχεται στα βακτηριακά κύτταρα και όχι το 35S, δηλαδή οι πρωτεΐνες, που αποτελούν το περίβλημα των φάγων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πραγματοποιείται πολλαπλασιασμός και παραγωγή νέων φάγων στο εσωτερικό του βακτηρίου μόνο με την ύπαρξη του DNA που εισήλθε. Έτσι, εξάγεται το συμπέρασμα ότι το DNA είναι “ικανό να δώσει τις απαραίτητες εντολές” για τον πολλαπλασιασμό του ιού.

 

To πείραμα των Hershey και Chase

To πείραμα των Hershey και Chase

Με τα πειράματα αυτά, λοιπόν, δίνεται η οριστική επιβεβαίωση ότι το DNA είναι το γενετικό υλικό.

Μια περίληψη των πειραμάτων που παρουσιάστηκαν γίνεται στο παρακάτω βίντεο:

© 2026 nmant

Θέμα εμφάνισης από τον Anders NorenΠάνω ↑