Στον 21ο αιωνα η κυριαρχία των media και της τεχνολογίας είναι εμφανής σε παγκόσμιο επίπεδο. Άλλαξε ο τρόπος που επικοινωνούμε και ενημερωνόμαστε για ότι συμβαίνει στις γειτονιές όλου του κόσμου. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να συνεισφέρει και στην αλλαγή ενός παρχωημένου εκπαιδευτικού συστήματος; Οι μαθητές μας είναι πρώτα απο όλα οι πολίτες της κοινωνίας του αύριο. Αυτή η κοινωνία αποζητά άτομα που να μπορούν να συνεργάζονται, να επικοινωνούν τη γνώση και τους προβληματισμούς τους και περισσότερο απο όλα να είναι καινοτόμοι, να μπορούν δηλαδή να σκέφτονται out of the box και να επιλύουν πιθανά προβλήματα. Μόνο έτσι θα καταφέρουν να επιβιώσουν σε έναν τόσο ανταγωνιστικό και ραγδαία μεταβαλλόμενο κόσμο.

Η χρήση των multimedia και social media μπορεί να αξιοποιηθεί στις φυσικές επιστήμες και να ενισχύσει το εκπαιδευτικό αποτέλεσμα απο την παράδοση του μαθήματος, απο δραστηριότητες στη φύση ή και απο εφαρμογές στο εργαστήριο. Πληθώρα εργαλείων προσφέρονται σε επίπεδο παιδαγωγού, όπως science blogs, podcasts, λίστες αναπαραγωγής με video κ.λ.π. Το σημαντικότερο όμως, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι τα εργαλεία αυτά να αξιοποιηθούν απο τους ίδιους τους μαθητές για τη δημιουργία του δικού τους υλικού (φωτογραφίες, video, διαγράμματα κ.λ.π) και στη συνέχεια την προβολή αυτών μέσα απο τα social media, ενισχύοντας την αλληλεπίδραση σε επίπεδο καθηγητή-μαθητή, μαθητών μιας ομάδας, μαθητών ανταγωνιστικών ομάδων, μαθητών απο τελείως διαφορετικά γεωγραφικά μήκη και πλάτη.
Σε αυτό το άρθρο θα περιγράψω πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η πλατφόρμα του twitter στα πλαίσια ενός προπαρασκευαστικού μαθήματος εισαγωγής στην ενότητα Περιβάλλον και Οργανισμοί.
Στόχοι μαθήματος
1. Παρακίνηση των μαθητών να παρατηρήσουν με μια πιο ερευνητική ματιά το περιβάλλον γύρω τους.
2. Εξοικείωση με τη χρήση ψηφιακού υλικού και αλληλεπίδραση μεσω διαδυκτιακής πλατφόρμας επικοινωνίας.
3. Αλληλεπίδραση και εντός τάξης. Ανοιχτός διάλογος με εκπαιδευτικό και λοιπούς μαθητές.
4.Επαφή με επιστημονική ορολογία όπως είδος, βιοκοινότητα, οικοσύστημα, τροφικές σχέσεις, παραγωγός, καταναλωτής, ρύπανση.
5. Γνωριμία με την τεχνική του brainstorming.
Στα πλαίσια λοιπόν του εισαγωγικού μαθήματος ο εκπαιδευτικός και οι μαθητές θα πρέπει να έχουν ενεργό λογαριασμό στο twitter. Ξεκινώντας ο καθηγητής προ(σ)καλεί τα παιδιά να τραβήξουν 5 φωτογραφίες με (iphone, ψηφιακη μηχανή κ.λ.π.) απο τη γειτονιά τους, τη διαδρομή που ακολουθούν για να φτάσουν στο σχολείο, απο ένα πάρκο κ.ο.κ. Τις φωτογραφίες αυτές θα τις ανεβάσουν στο twitter γράφωντας επιγραμματικά και τι βλέπουν. Μπορεί στην προσπάθεια να τους κατευθύνει να κάνει ο εκπαιδευτικός την πρώτη δημοσίευση, την οποία και θα αξιοποιήσουν ως παράδειγμα. Στη συνέχεια θα συλλέξει αυτο το υλικό και με τη χρήση ενός διαδραστικού πίνακα θα το αναρτήσει στη τάξη προς συζήτηση. Σε ένα επόμενο επίπεδο θα μπορούσε να χωρίσει τα παιδιά σε ομάδες, οπου η καθεμια θα αντιπροσωπεύει μια κατηγορία ( π.χ. φυτά, ζώα, αντικείμενα κ.λ.π) και εκεί θα πρέπει να σχηματίσουν απο ένα διάγραμμα με επιμέρους χαρακτηριστικά (brainstοrming).
Απώτερος στόχος αυτής της διδασκαλίας είναι τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν οτι το περιβάλλον δεν είναι κάτι θεωρητικό, κάτι γενικό και αόριστο κρυμμένο μεσα στα δάση του Αμαζονίου. Το περιβάλλον είναι ο αέρας που αναπνέουμε όταν ανοίγουμε το παράθυρο, είναι το λουλουδάκι που βρίσκει χώρο να ξετρυπώσει μέσα απο μια χαραμάδα ασφάλτου, είναι η υγρασία πάνω στα τζάμια των αυτοκινήτων, είναι αυτός ο χοντρός γάτος που σκίζει τις σακούλες απο τα σκουπίδια, τα κουνούπια που μας τσιμπανε τώρα πια όοοοολο το χειμώνα…… Το περιβάλλον είναι οτιδήποτε μας περιβάλλει. Το λιγότερο που μπορεί να γίνει σε μια σχολκή αίθουσα είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά να δουν, να ακούσουν, να αισθανθούν όλες αυτές τις αλληλοεξαρτώμενες συνιστώσες, που άλλοτε λιγοτερο αλλοτε περισσοτερο, διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στη διατήρηση μιας δυναμικής ισορροπίας, ώστε να συμβαίνει αυτό που λέμε ζωή.
[yasr_overall_rating size=”medium”]
[custom-twitter-feeds]
Πολύ καλή προσέγγιση και ιδέα. Απλά, μήπως επειδή το θέμα είναι η λήψη φωτογραφιών θα ήταν καλύτερο ένα instagram με το οποίο είναι και πιο εξοικειωμένα τα παιδιά.
Σε μια θέση εργασίας δε καλείσαι πια να χρησιμοποιήσεις αυτό που σε βολεύει και αυτό που ξέρεις, αλλά συνεχώς νέα προγράμματα, νέες φόρμες, νέες τεχνολογίες. Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι καλύτερα να κληθούν να χρησιμοποιήσουν κάτι που θα τα “δυσκολέψει” για να αρχίσουν να εξοικείωνονται με την ιδέα της πρόκλησης. Ευχαριστώ για το σχόλιο.
Νομίζω πως η αλλαγές δεν πρέπει να γίνονται απότομα, ειδικά μέσα σε μία τάξη. Γιατί συμφωνώ πως το σωστό είναι να εφαρμόζεις νέα και πρωτότυπα πράγματα, αλλά κυρίως τα εφαρμόζεις για το κοινό σου (δλδ τους μαθητές σου). Για να τους έχεις μαζί σου, θα πρέπει οι αλλαγές να γίνονται βαθμιαία, ξεκινώντας από πράγματα που ήδη είναι γνωστά. Κάπως έτσι λειτουργεί και η διδακτική, ο εποικοδομητισμός, χτίζεις καινούρια πάνω σε ήδη γνωστά.