Μετά από ένα “ηλεκτρονικό ξεφύλλισμα” επιστημονικών περιοδικών συνάντησα την εξής έρευνα:

Ameerbakhsh, O., Maharaj, S., Hussain, A., & McAdam, B. (2019). A comparison of two methods of using a serious game for teaching marine ecology in a university setting. International Journal of Human Computer Studies, 127(July 2018), 181–189. https://doi.org/10.1016/j.ijhcs.2018.07.004

Αυτή η έρευνα αφορά τη διδασκαλία ενός ζητήματος θαλάσσιας οικολογίας, της υπεραλίευσης, με τη χρήση ενός παιχνιδιού προσομοίωσης σε πανεπιστημιακό επίπεδο.

Υπάρχουν δύο εκδόσεις του παιχνιδιού. Το παιχνίδι “white-box” ή “teaching” δίνει στον παίκτη πλήρεις πληροφορίες για όλες τις παραμέτρους του μοντέλου και τα πραγματικά επίπεδα αποθέματος στον ωκεανό, κάτι που είναι αδύνατο να μετρηθεί στην πραγματικότητα. Το παιχνίδι “black-box” ή “testing” εμφανίζει μόνο τις περιορισμένες πληροφορίες που είναι διαθέσιμες στους διαχειριστές αλιείας στον πραγματικό κόσμο και χρησιμοποιείται για να ελέγξει την κατανόηση του παίκτη σχετικά με τον τρόπο χρήσης αυτών των πληροφοριών για την επίλυση του προβλήματος της εκτίμησης της βέλτιστης αλιείας ποσοστό.

Στο παρόν άρθρο συγκρίνονται τα αποτελέσματα δύο μεθόδων διδασκαλίας με τη χρήση της προσομοίωσης. Η μια μέθοδος σχετίζεται με την ανακαλυπτική μάθηση, και οι συμμετέχοντες έπρεπε χωρίς καμία καθοδήγηση να χρησιμοποιήσουν την προσομοίωση, ώστε να κατανοήσουν πως λειτουργεί. Στην άλλη μέθοδο, οι συμμετέχοντες παρατηρούσαν έναν ειδικό να χρησιμοποιεί και να τους εξηγεί τις επιμέρους λειτουργίες της προσομοίωσης.

Περισσότερες πληροφορίες για την συγκεκριμένη έρευνα μπορείτε να βρείτε στην ακόλουθη παρουσίαση, η οποία δημιουργήθηκε με τη χρήση PowerPoint, ή πατώντας εδώ για να μεταβείτε στο άρθρο.