Η παρούσα μελέτη διερευνά την αποτελεσματικότητα της ενσωμάτωσης του Διαδραστικού Πίνακα στη διδασκαλία του μαθήματος της Βιολογίας σε μαθητές γυμνασίου. Η έρευνα εφαρμόζεται με αντικείμενο το κεφάλαιο της κυτταρικής διαίρεσης, ένα αντικειμενικά ιδιαίτερο θέμα το οποίο δημιουργεί δυσκολίες τόσο ως προς τον τρόπο παράδοσης όσο και ως προς το επίπεδο κατανόησής του από τους μαθητές.
Κατά καιρούς χρησιμοποιήθηκαν διδακτικές μέθοδοι όπως στατικές και κινούμενες εικόνες και βίντεο, προκειμένου να βοηθήσουν το μαθητή να κατανοήσει τη δυναμική φύση της διαδικασίας της κυτταρικής διαίρεσης. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει το κατά πόσο η χρήση Διαδραστικού Πίνακα βελτιώνει την αποτελεσματικότητα του μαθήματος της κυτταρικής διαίρεσης, πώς επηρεάζει τη γενικότερη στάση του μαθητή στο περιβάλλον της τάξης και τέλος πώς διαμορφώνει τη λεκτική συμπεριφορά του μαθητή και της αλληλεπιδράσεις μεταξύ μαθητή-καθηγητή.
107 μαθητές από 4 τμήματα της πρώτης γυμνασίου σε σχολείο της Taiwan, χωρίστηκαν τυχαία σε 2 ομάδες: η πρώτη παρακολούθησε την κλασική μέθοδο διδασκαλίας με τη χρήση του προγράμματος PowerPoint και projector (C group) και η δεύτερη τη μέθοδο του Διαδραστικού Πίνακα (IWB group). Όλοι οι μαθητές υποβλήθηκαν σε προκαταρκτικό τεστ αξιολόγησης προκειμένου να εκτιμηθεί το μαθησιακό τους επίπεδο κατά την έναρξη της μελέτης. Τα μαθήματα βιντεοσκοπήθηκαν προκειμένου να αξιολογηθεί η λεκτική συμπεριφορά των μαθητών και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ μαθητή-καθηγητή.
Η αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας σε ότι αφορά την κατανόηση του μαθήματος της κυτταρικής διαίρεσης αξιολογήθηκε με νέο τεστ αξιολόγησης, το οποίο έδειξε ότι οι μαθητές που παρακολούθησαν το μάθημα με τη χρήση του Διαδραστικού Πίνακα κατανόησαν καλύτερα το συνολικό περιεχόμενο και τις διαδικασίες καθώς και 3 επιμέρους ενότητες: «τα χρωμοσώματα και η σημασία τους», «ο ρόλος και η διαδικασία της μίτωσης» και «ο ρόλος και η διαδικασία της μείωσης».
Η γενικότερη αντιμετώπιση του μαθήματος και η στάση του μαθητή στην τάξη αξιολογήθηκαν με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές του CMLES (Constructivist Multimedia Learning Environment Survey, Maro & Fraser, 2005). Οι μετρήσεις έδειξαν ότι η στάση των μαθητών στο IWB group ήταν περισσότερο θετική, ιδιαίτερα στους τομείς «διερευνητική μάθηση», «αντανακλαστική σκέψη», «πολυπλοκότητα» και «πρόκληση». Οι μαθητές αυτής της ομάδας άρχισαν να αντιλαμβάνονται το ψηφιακό εκπαιδευτικό εργαλείο όχι μόνο ως πιο εύκολο στη λειτουργία του αλλά και ως περισσότερο ενδιαφέρον, δημιουργώντας τους μεγαλύτερες προκλήσεις και εναύσματα για περαιτέρω σκέψη, αλλά και ευκαιρίες για προβληματισμό.
Τέλος, σε ότι αφορά την ανάλυση της λεκτικής συμπεριφοράς μεταξύ καθηγητή-μαθητή, αυτή αξιολογήθηκε με βάση τη μέθοδο FIAC (Flanders Interaction Analysis Categories, Flanders, 1970), η οποία στηρίζεται στη συνολική παρακολούθηση του μαθήματος με τη χρήση 2 καμερών και την αποκωδικοποίηση της βιντεοσκόπησης. Το σημαντικότερο εύρημα της έρευνας ήταν ότι μειώθηκε σημαντικά ο χρόνος διάλεξης από την πλευρά του καθηγητή, ενώ αντίστοιχα αυξήθηκε ο χρόνος που οι μαθητές έπαιρναν το λόγο και συμμετείχαν στο μάθημα, μιας και τα εναύσματα για ερωτήσεις ήταν περισσότερα.
Η εισαγωγή του Διαδραστικού Πίνακα στα σύγχρονα σχολεία έχει δημιουργήσει ένα εντελώς εκπαιδευτικό περιβάλλον εκμάθησης σε σχέση με τα συμβατικά δεδομένα, μειώνοντας την απόσταση μεταξύ μαθητή-καθηγητή αλλά και μεταξύ των ίδιων των μαθητών. Στη μελέτη που παρουσιάστηκε, διαπιστώθηκε η αποτελεσματικότητά του στη διδασκαλία του μαθήματος της κυτταρικής διαίρεσης. Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα σε διαφορετικά πεδία διδασκαλίας και με μαθητές διαφόρων επιπέδων εκμάθησης, αλλά και ποσοτικές και ποιοτικές εκτιμήσεις της αποτελεσματικότητας της μεθόδου με περισσότερα μέσα.