Ιχθυόσκαλα Πρέβεζας, Αμβρακικός Κόλπος – Εκτατική μέθοδος
Στην επίσκεψη αυτή είχαμε την ευκαιρία να ανέβουμε σε πλωτούς κλωβούς στη θάλασσα για τσιπούρα, λαβράκι, μυτάκι και κρανιό. Για να συμβεί αυτό, επιβιβαστήκαμε σε σκάφος το οποίο μας μετέφερε 200m μέσα στη θάλασσα στο οποίο παραμείναμε για λίγα λεπτά προτού αποβιβαστούμε και περπατήσουμε στους διαδρόμους γύρω από τους κλωβούς. Τα μικρά ιχθύδια ζυγίζουν 2-5 γραμμάρια και παραμένουν σε μικρούς κλωβούς με δίχτυα με μικρή διάμετρο για 2-4 μήνες, έως ότου ζυγίζουν 20-40 γραμμάρια, κι έπειτα μεταφέρονται σε μεγαλύτερους κλωβούς. Το τελικό βάρος είναι άνω του ενός κιλού και επιτυγχάνεται εντός 15-16 μηνών. Όταν τα ψάρια είναι έτοιμα για εμπόριο μεταφέρονται άμεσα στην ξηρά σε κλειστό χώρο με ψυγεία και πάγο ώστε να πακεταριστούν. Η διαδικασία αυτή θέλει προσοχή καθώς αν μεταφερθούν πολλά ψάρια, συνήθως άνω των 2 τόνων, είναι δύσκολη η άμεση συσκευασία τους με αποτέλεσμα περιμένοντας να χάνουν μυϊκό ιστό.
Τον χειμώνα οι χαμηλές θερμοκρασίες ελαττώνουν τον μεταβολισμό των ψαριών με αποτέλεσμα να μη χρειάζονται όση τροφή χρειάζονται το καλοκαίρι κατά το οποίο τα νεαρά τρώνε 3 με 4 φορές την ημέρα ενώ τα μεγάλα μία. Η τροφή γενικά έχει ακριβύνει αρκετά, με αύξηση περίπου 30% λόγω αύξησης της τιμής των πρώτων υλών, οπότε οι εργαζόμενοι προσπαθούν να μη γίνεται σπατάλη και να συμβαδίζει η τροφή με τις θερμοκρασίες και τη βιομάζα εντός του κλωβού. Για παράδειγμα το καλοκαίρι όπως μας ενημέρωσαν χρειάζεται περίπου 3,5 τόνους τροφή, 4 τσουβάλια (περίπου 100 κιλά) ανά κλωβό συγκριτικά με το 1 τσουβάλι που χρειάζεται τον χειμώνα. Η τροφή αυτή δίνεται μέσω ενός κανονιού που χειρίζεται κάποιος εργαζόμενος. Το κανόνι αυτό γεμίζεται διαρκώς με τροφή από τον εργαζόμενο με τη χρήση ενός φτυαριού και το κανόνι την εκτοξεύει εντός του κλωβού. Η λήξη ακολουθεί την παρατήρηση της θόλωσης του νερού, δηλαδή της συγκέντρωσης τροφής που δεν καταναλώνουν τα ψάρια. Ένα βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν στους πλωτούς κλωβούς είναι ο υπερτροφισμός του Αμβρακικού που οδηγεί στον πολλαπλασιασμό ορισμένων ζώων που για παράδειγμα προσκολλώνται πάνω στα δίχτυα, όπως τα μύδια. Το πρόβλημα αυτό λύνεται με συχνή βαφή των διχτυών ώστε να μην προσκολλώνται οργανισμοί και να οξυγονώνεται και να ανανεώνεται φυσιολογικά το νερό εντός του κλωβού. Επίσης, προκειμένου να προλαμβάνονται ασθένειες, επισκέπτεται τη μονάδα περίπου κάθε εβδομάδα ένας ιχθυοπαθολόγος. Ακόμη, άλλο πρόβλημα αποτελεί η επιδότηση από το κράτος η οποία αφορά μόνο νέα είδη και όχι η τσιπούρα και το λαβράκι, καθώς όπως μας ανέφεραν η παραγωγή των δύο αυτών ειδών έχει δυναμώσει και δεν προάγεται, ενώ χρειάζεται να δυναμώσουν οι παραγωγές άλλων ειδών. Τέλος, πρόβλημα αποτελούν και τα αρπακτικά πτηνά όπως οι κορμοράνοι τον χειμώνα, οι γλάροι, οι τσικνιάδες, αλλά και υδρόβια θηλαστικά και ερπετά όπως τα δελφίνια και οι χελώνες. Για την αποφυγή της θήρευσης των ζώων αυτών τοποθετούνται αντιαρπακτικά δίχτυα τόσο εκτός του νερού όσο και εντός του νερού γύρω από τα δίχτυα των κλωβών.
Εικόνες 1, 2, 3, 4: Πλωτοί κλωβοί στη θάλασσα του Αμβρακικού Κόλπου.
Εικόνα 5: Σκάφος με εργαζόμενο που χειρίζεται το κανονάκι που εκτοξεύει τροφή στα ψάρια.
Εικόνες 6, 7: Προβλήματα στους πλωτούς κλωβούς λόγω προσκόλλησης μυδιών.
Εικόνα 8: Ψάρια εντός των διχτυών των πλωτών κλωβών.
Εικόνα 9: Προθάλαμος που «περιμένουν» τα ψάρια για τη συσκευασία τους.
Εικόνες 10, 11: Δύο ψυγεία, το ένα για αποθήκευση των συσκευασμένων ψαριών και το άλλο γεμάτο πάγο.
Εικόνες 12, 13: Χώροι όπου ζυγίζονται και συσκευάζονται τα ψάρια.
