Χιλιαδού (55χλμ. Νότια από τη Ναύπακτο) – Εντατική καλλιέργεια
Ο σταθμός που επισκεφτήκαμε ήταν πρώην εκκολαπτήρια με την ονομασία Νηρέας, ενώ σήμερα η ονομασία είναι Αδραμάρ. Έχει έκταση 52 στρέμματα, αποτελεί ιδιωτική χερσαία έκταση με ίδρυση το 1988 και απασχολεί περίπου 60 εργαζομένους, ιχθυολόγους, βιολόγους, γεωπόνους, ηλεκτρολόγους, ιχθυοπαθολόγους, κλπ. Έχει φιλοξενήσει 13 είδη καλλιεργούμενων ψαριών, τσιπούρα, λαβράκι, κρανιό, λυθρίνι, γλώσσα, κ.α., ενώ παράγει περίπου 50 εκατομμύρια ιχθύδια ανά έτος. Όπως όλοι οι σταθμοί, αποτελεί χώρο υγιεινής και, για τον λόγο αυτό, κατά την είσοδό μας απολυμάναμε τα παπούτσια μας και δεν αγγίζαμε επιφάνειες. Όσον αφορά την παροχή νερού, οι αγωγοί μεταφέρουν νερό στις χερσαίες εγκαταστάσεις, για περίπου 350m και δύο αγωγοί 800m στέλνουν το νερό στο ιχθυοστάσιο και μετά σε μία δεξαμενή 300m3. Το νερό επεξεργάζεται με φίλτρα προκειμένου όταν εξάγεται να είναι καθαρό από μεταβολικά προϊόντα και πρόσθετα θρεπτικά, ώστε να προστατεύεται το φυσικό περιβάλλον και οι τουριστικές περιοχές που βρίσκονται γύρω από τον σταθμό. Με βάση το τμήμα Υγείας και Προστασίας των Ψαριών, όταν εισέρχεται το νερό πρέπει να θερμαίνεται στους 18°C με τη βοήθεια θερμαντήρων (παλιά θερμαινόταν με καυστήρες) για να πραγματοποιείται η βέλτιστη ανάπτυξη των ιχθυδίων.
Ο σταθμός περιλαμβάνει και τμήμα γεννητόρων, με τους γεννήτορες να έχουν ελεγχόμενη ωοτοκία με πιο σημαντικό τον έλεγχο φωτός. Το φως επηρεάζει την αντίληψη των ψαριών με αποτέλεσμα να θεωρούν πως είναι διαφορετικός μήνας, για παράδειγμα τα λαβράκια να θεωρούν πως είναι Αύγουστος ενώ είναι Ιανουάριος, ώστε να πραγματοποιείται η γέννηση των αυγών τους. Επιπλέον, ο σταθμός περιλαμβάνει επωαστήριο και εκκολαπτήριο ιχθυδίων, φυτοπλαγκτού, ζωοπλαγκτού και αρτέμιας. Οι τρεις τελευταίοι οργανισμοί, το φυτοπλαγκτό, το ζωοπλαγκτό και οι αρτέμιες χρησιμοποιούνται για την παροχή ζωντανής τροφής, συνήθως πριν τον απογαλακτισμό, δηλαδή πριν την παροχή τεχνητής τροφής (συμπήκτων). Ο σταθμός αυτός περιλαμβάνει και τμήματα προπάχυνσης και πάχυνσης σε εξωτερικές δεξαμενές. Ο τελικός στόχος του σταθμού είναι η παραγωγή μεγάλου και ποιοτικά καλού τελικού προϊόντος.
Εικόνες 1 και 2: Δεξαμενές με προνυμφικά στάδια.
Εικόνα 3: Στη μέση της δεξαμενής παρατηρείται ένα δίχτυ από το οποίο διέρχονται μεταβολικά προϊόντα και περιττές ουσίες ή υπολείμματα τροφής αλλά όχι τα ιχθύδια. Ανάλογα το στάδιο του ιχθυδίου μεταβάλλεται και η διάμετρος των πόρων του διχτυού.
Εικόνα 4: Λεκιθοφόρες προνύμφες φαγκριού.
Εικόνα 5: Πρώτη ημέρα τροφή σε φαγκρί και η καταγραφή της τροφοληψίας στον πίνακα της εικόνας 6α.
Εικόνα 7: Λαβράκι 30 ημερών στο στάδιο απογαλακτισμού.
Εικόνα 8: Αυγά λαβρακιού.
Εικόνα 9: Αυγά φαγκριού. Είναι μικρότερα σε μέγεθος από του λαβρακιού.
Εικόνα 10: Παγοδεξαμενή με ελαττωμένη θερμοκρασία (εικόνα 11) για μείωση του μεταβολισμού της αρτέμιας.
Εικόνες 12, 13, 14: Καλλιέργεια φυτοπλαγκτού με τεχνητό λευκό φως εντός του σταθμού για τη χρήση του ως τροφή. Παρατηρούμε τα δύο είδη φυτοπλαγκτού, το πράσινο και το καφέ. Το χρώμα της καλλιέργειας διαφέρει ανάλογα την πυκνότητα/συγκέντρωση του φυτοπλαγκτού.
Εικόνα 15: Δεξαμενές εκκόλαψης και Εικόνα 16: Πίνακας ελέγχου των θερμοκρασιών.
Εικόνα 17: Δεξαμενές αρτέμιας.
Εικόνα 18: Δεξαμενές με γεννήτορες.
Εικόνα 19: Γεννήτορες-φαγκρί περίπου 8 κιλά. Εικόνα 20: Γεννήτορες-λαβράκι.
Εικόνα 21: Συλλογή αυγών μέσω του διχτυού. Τα καλά αυγά επιπλέουν όταν διακοπεί η ροή του νερού που τα ανακατεύει προκειμένου να οξυγονώνονται διαρκώς.
Εικόνα 22: Παραμορφωμένο μαγιάτικο λόγω ακατάλληλων συνθηκών, συγκεκριμένα λόγω έλλειψης επαρκούς χώρου. Η καλλιέργειά του ήταν πειραματική και απέμειναν αυτά τα άτομα, ενώ 30 χιλιάδες πωλήθηκαν.
Εικόνα 23 και 24: Πάχυνση ιχθυδίων σε εξωτερικές δεξαμενές με στέγαστρο. Πραγματοποιείται συχνή διαλογή μεγεθών τόσο για τη μεταφορά τους στις δεξαμενές προπάχυνσης ή πάχυνσης όσο και για την πρόληψη επιθετικών συμπεριφορών μεγάλων προς μικρότερων ιχθυδίων.
Εικόνα 25: Οξυγόνωση του νερού στις δεξαμενές πάχυνσης. Επίσης, η τροφή ελέγχεται με σένσορα που βρίσκεται εντός του νερού προκειμένου να μη γίνεται σπατάλη τροφής που δε θα καταναλωθεί.
Εικόνα 26: Αντλία μεταφοράς ζωντανών ψαριών σε απόσταση 100 μέτρων.
Εικόνες 27 και 28: Ελεγχόμενη προπάχυνση σε εξωτερικές δεξαμενές με στέγαστρο. Τα ιχθύδια είναι ηλικίας 45-50 ημερών και παραμένουν στις δεξαμενές αυτές για 30 περίπου ημέρες. Η θερμοκρασία είναι ελεγχόμενη και πραγματοποιούνται τεστ επίπλευσης, ενώ απομακρύνονται και τα δύσμορφα.
