H μαζική παραγωγή πληροφοριών κατά την εποχή της πανδημίας Covid-19 ήταν άλλοτε ακριβής, άλλοτε όμως όχι. Υπήρχε όμως παραπληροφόρηση και ψευδείς ειδήσεις, οι οποίες οδήγησαν σε κινήματα έναντι του εμβολίου, της μάσκας, ακόμη και του 5G, με ψευδές, παραπλανητικό, απατηλό, χειραγωγημένο ή κατασκευασμένο περιεχόμενο. Ονομάζονται «διαταραχές της πληροφορίας»: Misinformation: ψευδής πληροφορία που μοιράζεται κάποιος χωρίς να γνωρίζουμε ότι είναι αναληθής, Disinformation: ψευδής πληροφορία που μοιράζεται κάποιος με σκοπό να παραπλανήσει ή να βλάψει κάποιον και Malinformation: αληθής πληροφορία που χρησιμοποιείται για να βλάψει κάποιον. Οι ψευδείς πεποιθήσεις παράγονται από τους ίδιους μηχανισμούς που παράγονται και οι ακριβείς πεποιθήσεις. Ο άνθρωπος φαίνεται να κωδικοποιεί όλες τις νέες πληροφορίες σαν να ήταν αληθείς και αργότερα οριστικοποιεί την πληροφορία είτε ως ψευδή ή ως αληθή. Διάφοροι γνωσιακοί, κοινωνικοί και συναισθηματικοί παράγοντες οδηγούν στην έγκριση ή όχι της ψευδούς είδησης. Το συναισθηματικό περιεχόμενο της διαδιδόμενης πληροφορίας μπορεί να επηρεάσει το σχηματισμό ψευδούς πεποίθησης. Ο θυμός και ο κοινωνικός αποκλεισμός περιέχουν αρνητικό συναίσθημα και αυξάνουν την προδιάθεση για αποδοχή συνωμοσιολογικού περιεχομένου. Όπως έδειξε το φαινόμενο του Illusory Truth Effect, η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε κάποιο άρθρο, είτε αληθές ή ψευδές, αυξάνει την αντίληψη του ατόμου ότι αυτό είναι αληθές όπως συμβαίνει και στα κοινωνικά δίκτυα με τις ψευδείς ειδήσεις κυρίως τις πολιτικές.
https://commission.europa.eu/strategy-and-policy/coronavirus-response/fighting-disinformation_el